Vakum veya Sıfır Noktası Enerjisi: Mikrokozmik Dünyada Yeni bir Enerji Kaynağı
Enerji veya öz türkçe olarak ifade etmek gerekirse erke, çoğumuzun bildiği gibi yaşam, canlılık gibi açık sistemlerin sürdürülebilmesi için dıştan alınması gerekli olan çeşitli fiziksel form ve şekillerdeki iş yapma kabiliyeti, yeteneğidir.
Enerji, nükleer, kinetik, elektriksel, manyetik, ışık, termik, ışınım, kimyasal ve biyokimyasal gibi çeşitli form ve şekillerde olmakla birlikte her zaman ilksel kökende,
.kütleçekimsel,
.elektromanyetik,
.zayıf nükleer ve
.güçlü nükleer
olarak adlandırılan doğanın kozmik yapısından gelen dört temel kuvvetten kaynaklanır.
Örneğin güneşin enerjisi, güçlü nükleer kuvvetin füzyon türünün bir ürünü olarak dünyaya elektromanyetik formdaki ışık ve ışınım enerjileri şeklinde ulaşarak yerküreyi ısıtır ve bitkiler tarafından fotosentez yolu ile biyokimyasal şekle dönüşür.
Bilindiği gibi XVII. y.y. son çeyreğinde, İngiliz fizikçi Newton*un makrokozmozun yapı ve davranışını açıklamak için hesapladığı üç gravitasyonel (kütle çekimsel) ve kinetik (hareketsel) yasa, iki yüzyılı aşkın süreyle doğanın temel yasa çerçevesi olarak geçerliliğini sürdürdü. Bu çerçeve ayni zamanda klasik fiziğin *madde* odaklı evren paradigması olarak XVIII. yy*ın sonuna doğru Fransız kimyacı Lavoisier tarafından enerji sakınımı yasasının formüle edilmesine zemin hazırladı. Güneş enerjisi örneğinde olduğu gibi, buna göre enerji yoktan var, vardan yok edilemez, sadece çeşitli form ve şekillere dönüşür.
Öte yandan, XX. y.y. ile birlikte ortaya çıkan mikrokozmozun, ona bağlı olarak makrokozmozun yapısını *alan* odaklı olarak açıklayan modern fizik ile birlikte işler değişmeye başladı. Klasik fiziğin mikrokozmoz için geçerliliğinin sorgulanmasına neden olan yeni paradigma bir çok klasik yasanın yanı sıra enerji korunum yasasını da sorguladı. Sonuç çarpıcıydı: Mirokozmik boşluktan, başka bir deyişle kuvantum boşluğundan enerji ektre edilebilir, sağılabilirdi.
Yeni paradigmaya göre vakum veya daha popüler terminoloji ile sıfır noktası enerjisi, sıcaklığın mutlak olarak yokluğu olan sıfır derece Kelvin*de dahi bulunmaktadır. Başka bir deyişle bu enerji, kuvvet alanının var olduğu ama reel maddenin bulunmadığı bir boşlukta sıfır noktası enerjisinin, yani vakum alanı dalgalanmalarından kaynaklanan bir arkaplan enerjisi olarak görülmektedir.
Vakum enerjisi
.reel gaz molekülleri arası Van-Der Waals etkileşimi,
.gama ışıması,
.hidrojen spektrumu Lamb kayması ve
.vakum içinde mikro plakalar arasında çekme şeklindeki Casimir kuvveti
olarak bilinen olguların deneyleri sırasında gözlemlenmiş bir fenomendir.
Bu yüzyılın ortasına doğru H.B.G. Casimir, Hollanda*da Philips Laboratuvarları*nda yaptığı deneyler sırasında, mutlak vakuma yakın bir ortamda mikro mesafelerde duran iki mikro non-manyetik metal plakanın çok küçük de olsa bir çekme kuvvetine maruz kaldığını tespit etmiştir.
Kuvantum Alanları Kuramına göre, çekme fenomeninden diğer kuvvetlerin en az ikisinin mevcudiyetinde sıfır noktası elektromanyetik alan dalgalanmaları ile oluşan sanal parçacıklar sorumludur. Başka bir deyişle çekim kuvveti boşluktan meydan gelen enerjinin sonucudur. Elementer parçacıkları dalga paketleri olarak kabul edip aralarındaki etkileşimlerin de alan girişimlerinin bir sonucu olduğunu açıklayan kurama göre reel parçacıkların yokluğu halinde de alanlar, yani sanal parçacıklar sıfır noktası enerjisini vakum enerjisine dönüştürmektedir. Böylece bu açıklama ile deneysel sonuçlara kuramsal bir baz oluşturulmuştur.
Fizikçilerin yarım yüzyıldan beri farkında oldukları olgunun 1990*lara kadar popülerlik kazanamamış olması ise oldukça ilginç bir vakıadır. 1990*larda yapılan gözlemlerde evrenin genişleme hızının sınıra yaklaşıldığında artmakta olduğunun saptanması ve Einstein*nın bir zamanlar Genel Görecelik Kuramına koyup da sonradan çıkardığı evrenin genişlemesine neden olan Kozmolojik Sabitenin vakum enerjisinden etkilenerek buna neden olduğu şeklinde açıklama getirilmesi konunun aniden popülerleşmesine yol açmıştır.
Ancak, popülerleşmenin ardından akademik olmamakla birlikte amatör olarak ortaya çıkan, mutlak vakumdan ısı ekstraksiyonu yolu ile termodinamik perpetual mobil veya yakın tarihimizde yaşanan bir olaya bağlı olarak tanınan ismiyle *Con Ahmedin Makinası*, yani genel deyişle serbest enerji aygıtı imal etme çalışmaları şimdiye dek ciddi, kabul gören bilimsel kanıtlar sunamamıştır.
Sonuç olarak; bazı bilimsel çevreler bu yeni enerji türünün insanoğlu için muazzam düzeyde imkanlar yaratma potansiyeline sahip olduğunu iddia etmektedir. Ama bu alandaki arge faaliyetlerinin uzun yıllara ve büyük fonlara ihtiyaç gerektirdiği de ayrıca göz önünde tutulması gereken diğer önemli bir konudur.
Bu bağlamda, XXI. y.y. doğa biliminin vakum enerjisinin peşinde daha bir hayli süre ile koşacağını söylemek kehanet olmasa gerekir..
